Berichten

In Gouda wordt al jaren stevig ingezet op het gebied van veiligheid en met name rond de harde kern van Marokkaans Nederlandse jongeren (Top-60), vooral jongens, wordt er van alles gedaan om het wangedrag te beteugelen.



Inbraken


Toch lijkt het vaak dweilen met de kraan open. Enerzijds wordt er bijvoorbeeld terecht aandacht gevraagd voor het voorkomen van inbraken en zijn steeds meer inwoners overgegaan tot het nemen van extra beveiligingsmaatregelen. Zelf ben ik ook bij zo’n initiatief betrokken en het is goed om het inbrekers niet te makkelijk te maken. 


Anderzijds wordt het bloed onder je nagels weggehaald als je twee Marokkaanse jongeren op de fiets met een breekijzer door een straat ziet rijden, waar ze zojuist (ditmaal tevergeefs) geprobeerd hebben om een raam te forceren. Ook de oproep van de politie om vooral te bellen als je (een) Marokkaanse jongere(n) die je niet kent en zich opvallend gedraagt bij woningen, stemt me niet vrolijk.
De stand van zaken is in ieder geval dat ondanks alle maatregelen en inzet door de politie het aantal inbraken nog altijd niet is afgenomen.


Camera toezicht


We hebben daarnaast ook te maken met hardnekkige overlast, waardoor je geneigd bent om camera toezicht dan maar structureel in te gaan voeren in plaats van voor een beperkte periode.


In de omgeving van de Stadspolderstraat (Goverwelle) is het camera toezicht weer terug en is er zelfs een tijdelijk samenscholingsverbod (tijdens de Ramadan) om de rust in die omgeving weer (enigszins) terug te krijgen.



Spuugincident en krachttermen


Eerder heb ik reeds gemeld dat in Gouda jongens, met een Marokkaans uiterlijk, voorbijgangers onderspuwen uit minachting. Deze week was het raak tijdens een opname van PowNed in Rotterdam. De taal die ze uitsloegen en het gedrag is walgelijk. 

Ook in Gouda lieten jongeren, die wat stem betreft duidelijk tot dezelfde afkomst behoren, zich niet onbetuigd en gebruikte de nodige krachttermen bij een opname door PowNed naar aanleiding van het samenscholingsverbod.


Je kunt van deze omroep vinden wat je wilt, maar zo heb je je niet te gedragen! Het is te makkelijk om dan te roepen dat deze omroep mensen uitdaagt tot dit soort gedrag. Je bent altijd verantwoordelijk voor je eigen gedrag en kan daarvoor niet iemand anders de schuld geven.
Zo is het ook verwerpelijk dat de oudere Marokkaan in de opname over Gouda de schuld bij de politie legt.


Respect

Ik vraag me steeds vaker af wat er nodig is om dit gedrag fundamenteel te veranderen. Prima dat er wordt geroepen om meer ontspanningsmogelijkheden en dat we niet vooral moeten inzetten op repressie, maar ook perspectief moeten bieden. Maar het zal in de gezinnen en daarmee in de samenleving echt anders moeten gaan worden, want het respectloze gedrag van deze groep jongeren is echt onacceptabel. 

Wat mij  betreft moet er meer duidelijkheid komen over de aanpak bij de gezinnen van de notoire overlastgevers en moet alles op alles worden gezet om deze spiraal te doorbreken.
Want als je denkt dat je een bepaalde groep in het gareel hebt gekregen door Werk, Wagen, Wijf en Woning (excuus voor de terminologie), dan staat er weer een nieuwe groep op.

Onorthodoxe aanpak


De burgemeester vraagt om concrete voorbeelden van onorthodoxe aanpak. Wat mij betreft is dit een verdieping van de gezinsaanpak. Het is daarbij belangrijk om ons te realiseren dat het risico op het plegen van delicten zowel kan worden beïnvloed door factoren
vanuit de omgeving (zoals delinquente vrienden of gebrekkige opvoedingssituaties) als ook door individuele kenmerken (waaronder persoonlijkheids- en psychische problematiek). Daarnaast is het uit onderzoek gebleken dat wanneer jongeren naar de middelbare school gaan de invloed van ouders duidelijk afneemt en de invloed door leeftijdgenoten toeneemt. Geen verrassende constateringen, maar wel van belang om mee te nemen in de integrale aanpak.



De komende tijd zal dus wat mij betreft hard moeten worden opgetreden tegen jongeren die zich ernstig misdragen en tegelijk hard moeten worden gewerkt – via een gezinsmanager – aan het begeleiden van gezinnen met probleemjongeren, waarbij ook de scholen actief betrokken worden. 


Want als we het probleem niet aan de bron aanpakken, blijven we in een vicieuze cirkel zitten en is alle aanpak die gericht is op repressie voor een groot deel dweilen met de kraan open. 

Deze week kwam de nieuwe Algemene Plaatselijke Verordening (APV) aan de orde en het was hét moment om te proberen een spuugverbod in Gouda te realiseren. Door mijn weblog daarover is er in Nederland een flinke discussie geweest over dit onderwerp en dat heeft er waarschijnlijk toe geleid dat het college pro-actief is nagegaan of een spuugverbod haalbaar is.

Helaas blijkt dat niet het geval te zijn. In het raadsvoorstel voor de nieuwe APV staat e.e.a. toegelicht:

“Het bespugen van mensen wordt geregeld via het Wetboek van Strafrecht (belediging, bedreiging e.d.) en kan niet in de APV worden opgenomen. Het spugen op straat is in Nederland redelijk geaccepteerd, zolang het maar niet te opzichtig en te vaak gedaan wordt. Er is daarmee sprake van een etiquette-regel. Het is onderdeel van het geheel van de beleefdheidsregels en de omgangsvormen in onze samenleving. Een dergelijke genuanceerde etiquette-regel ten aanzien van spugen op straat (niet te opzichtig en niet te vaak) is niet in een APV-verbodsregel te vatten. Vervolgens is er het probleem van handhaafbaarbeid. Daarbij is er ook nog de vraag of een dergelijk totaalverbod op spugen juridisch wel mogelijk (verbindend) is, onder andere in verband met de rechten van de mens.”

Deze toelichting en het feit dat een grote meerderheid in de raad een verbod niet zit zitten heeft ertoe geleid dat we op andere wijze aandacht zullen moeten blijven vragen voor asociaal gedrag.

Toen ik donderdagavond bij de C&A een jongen zag hangen en wat provocerend een fluim op de vloer zag deponeren moest ik me bedwingen om geen felle reactie te geven en vond ik het op slag jammer dat we daar geen heldere APV voor hebben.

Maar toch, blijkbaar mag het niet té vaak en niet té opzichtig. Dat is wel weer interessant. Zou er werkelijk opgetreden worden tegen opzichtig spugen of te vaak spugen (dan moet je iemand wel een tijdje achterna lopen….).

Dit soort vage uitgangspunten leiden ertoe dat er dus niets gedaan wordt tegen dit soort gedrag of het moet wel heel provocerend zijn en dan nog…

“Jammer dan”, hoor ik u mompelen, “houdt er nu maar over op, er zijn toch belangrijkere zaken om je voor in te zetten.”

Dat is zo als je alleen naar dit specifieke verschijnsel kijkt en het op zichzelf beschouwt, maar het gaat om meer, het gaat om hoe we ons gedragen in de maatschappij en dat is een onderwerp waar we niet vaak genoeg aandacht voor kunnen vragen.